Ważne jednak jest to, żebyśmy pamiętali, iż konsultacje psychoterapeutyczne służą poznaniu siebie wzajemnie, zebraniu wywiadu przez specjalistę, wspólnemu ustaleniu celów terapeutycznych i podjęciu decyzji, czy pacjent chce kontynuować leczenie, czy też nie jest to dla niego odpowiedni czas. To także moment na zastanowienie się przez terapeutę jak może pomóc danej osobie i czy to odpowiednie miejsce do takiego wsparcia. Konsultacje psychoterapeutyczne nie są zobowiązujące, ostatecznie pacjent może się wycofać i lepiej będzie, jeśli zrobi to na tym etapie niż po dłuższym czasie, kiedy wejdzie już w bliższą relację z terapeutą i otworzy trudne dla siebie tematy. Może tak się zdarzyć, że dany specjalista z jakiegoś powodu, często nieświadomego, nie będzie nam odpowiadał, czasem będzie nam chodziło o jego osobowość, o aktywność słowa, a czasem o sposób pracy i metodę. Ważne jest to, by mówić szczerze o swoich potrzebach i obawach oraz, jeżeli nie zdecydujemy się na współpracę, by pożegnać się z terapeutą w trakcie spotkania. Kuszące wydaje się nieprzyjście na konsultację, wydaje nam się, że unikniemy wtedy stresu związanego z bezpośrednią, szczerą rozmową, tymczasem jest to przejaw naszych problemów i trudności w wyrażaniu siebie, to dowód na to, że mamy kłopot wewnętrzny, nad którym trzeba pracować, to także odebranie sobie możliwości na dobre, życzliwe rozstanie, które nie musi się wiązać z pretensjami i złym samopoczuciem, natomiast może nauczyć nas czegoś ważnego o samym sobie. Konsultacje psychoterapeutyczne to ważny etap w procesie leczenia. Warto zaryzykować i umówić się do wstępnie wybranego przez nas specjalistę. Dopiero na miejscu zweryfikujemy nasze wyobrażenia i zbliżymy się do realności. Po kilku konsultacjach podejmiemy decyzję co dalej. A zatem - odwagi! :)